Candan ALP 2 Takipçi | 1 Takip
Kategorilerim

Sevdiğim Fotoğraflar

Gitmek İstediğim Yerler

Benim Tarzım

Okumak İstediklerim

İzlediklerim

Gezdiğim Yerler

Evim İçin

Şiir

Yemek

Öykü

Bilim

Diğer İçeriklerim (177)
Tüm içeriklerim
Takipçilerim (2)

Aşık olmak

2014-07-20 00:56:00

      Kendisini baya uzun zamandır tanıyorum. ortaokulda dershanede aynı sınıftaydık, o zamanlar sevmezdi beni dersleri anlamadığı için dalga geçiyorum diye. sonra da lise dönemini aynı okulda okuduk, 2. sınıfta aynı sınıftaydık ve o zaman özür dilemiştim çok üzdüm seni diye, o da affetmişti çocukluk işte diyerek. öyle arkadaşlığımız başladı, ben ne kadar tatlı bir insan olduğunu gördüm o zamanlar. garip bir şekilde birbirimize hep farklı davrandık arkadaş ortamımız içinde. diğer insanlara kızdığı gibi bana kızdığını hiç görmedim, ya da bana yakın davranışı gibi diğer gençlere öyle davrandığını. benim için de kızlar arasında hep ayrı bir yerde olmuştu, neden böyle diye hiç düşünmedim o zaman. ama her zaman beğenirdim ve hoş olduğunu düşünürdüm. konuşmaktan, tartışmaktan, dertleşmekten zevk alırdım hep. üniversite zamanı geldi ben okulum için şehrimde kaldım o ise istanbul'a gitti. ara açıldı çok azıcık ama tabi iletişimde bulunduk az çok ve her tatil zamanı kız arkadaşlarım arasında en çok onu özlerdim. zaten okulumda bir kız arkadaşım oldu onun da benden yaklaşık bir sene sonra erkek arkadaşı oldu. yaşandı edinildi. erkek arkadaşı baya bir öküzdü maalesef, tatil zamanı oturduğumuzda ben kendi sevgilime yaptıklarımı, yaptıklarımızı anlatırken gözleri dolardı, içim parçalanırdı. ben de üzerine kendi derdimi anlatamazdım, daha da üzülmesin diye. olanlar oldu ve ben aldatıldım o da artık yeter dedi. nisan ayı gibi bitti ilişkim ve hayatımda bir çok şeyi değiştirdim şu 5 ay 5 yıl gibi bir değişiklik yarattı bende. onun için de aynı şeyler oldu.

     Tatil oldu görüştük, ayrıldığı erkek arkadaşının yeni yaptığı danalıklar, benim bazı sıkıntılarım falan derken dertleştik, sonra güzel zaman geçirdik ve ikimiz de tatile çıktık. bir gün arkadaşlarımla tatilde iken telefonum çaldı arayan o'ydu, garip bir şekilde mutlu olmuştum nedenini anlamadan. sonra tatilden dönüp görüştüğümüzde onu ne kadar özlemiş olduğumu farkettim ama nedenini bir türlü kavrayamadım. sonraki sabah uyandığımda ilk düşündüğüm şey "acaba bugün yine görüşür müyüz" oldu. önce kendimle çeliştim yahu kaç senedir yanyanayız ben hiç bir zaman böyle görmedim ki onu, neden şimdi gülüşünü görmek, oturup izlemek istiyorum onu dedim.

      O sabahın akşamı yine görüştük, başbaşa değildik. sonuçta arkadaştık ve arkadaşımız da yanımızdaydı. konular açıldı açıldı ayrıldığı çocuğun -bize anlatmadığı- ona ettiği hakaretler, yaptığı öküzlükler oldu. kan beynime sıçradı, yediremedim öyle şeyler işitmesine. morali bozulmuştu anlatınca, diğer arkadaşımız tuvalete gitmek için kalktığında kolunu tuttum ve "üzülme, sen çok güzel bir insansın ve en iyisini hak ediyorsun biliyorsun" gibisinden küçük bir konuşma yaptım. "yapma, uzun zamandır böyle güzel şeyler duymadım ben" deyip ağladı. o halini görünce daha da parçalandı içim, sarılıp öpüp dediklerimin ne kadar doğru olduğunu fısıldamak istedim. çok garip duygular içerisindeyim şu an. yarın küçük bir tatile gidecek ben şimdiden özledim onu. en büyük korkum da aramızdaki şeyi bok edebilme potansiyeline sahip olmam. ama aynı zamanda da düşünmüyor değilim, sakladığım sürece nasıl arkadaş kalacağız.

177
0
0
Yorum Yaz